Zomaar wat dingen van alledag.
Mijn dag.
Zomaar wat dingen van alledag.
Mijn dag.
Een gedicht dat al jaren met me meereist:
Vlam in mij, laai weer op;
hart in mij, heb geduld,
verdubbel het vertrouwen-
vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen
de vleugelen, de nu nog moede en grauwe;
o, wiek nu op uit de verbrande takken
en laat den moed en uw vaart niet zakken;
het nest is goed, maar het heelal is ruimer.
Hendrik Marsman
Net als menig ander heb ik daar een loeihekel aan: ijzel.
Gelukkig was ik net op tijd voor de bui thuis.
Het sputtert weliswaar nauwelijks, toch is dat genoeg om de straten van een ijslaagje te voorzien.
De winter.
Ik heb ervan genoten, en toch ben ik er nu wel klaar mee.
Zo ongeveer dan.
Dat heerlijke vorstige weer met een zonnetje: daar krijg ik nooit genoeg van.
Maar de prut en glibberen over 's Heeren wegen... nee, dat is mooi geweest.
Vind ik.
Het weer nodigt wel uit tot lekker kokkerellen.
Meestal pruts ik snel wat in elkaar en schuif het redelijk ondoordachtzaam naar binnen, al dan niet achter de pc. He-le-maal fout, ik weet het. Vaak moet het zo makkelijk mogelijk en ook nog es zo snel mogelijk.
Geen poespas, gewoon wat maagvulling en dat is het wel.
Want tja, je moet per slot van rekening wat ruimte houden voor de lekkere trek later op de avond.
Ook he-le-maal fout.
Ik weet het.
Vandaag daarom verantwoord gekokkerelt.
Super-verantwoord zelfs ('de lijn' telt even niet mee).
Kijk maar:
Tartiflette (voor 1 persoon)
* 3 aardappelen
* 1 sjalotje
* klontje boter
* evt. 1 el spekblokjes
* 2 el crème fraîche
* 2 el geraspte kaas
(of nog beter Reblochon, maar camembert kan ook prima)
En inderdaad: het ruikt hier inmiddels overheerlijk!
Laatste reacties