Zomaar wat dingen van alledag.
Mijn dag.
Zomaar wat dingen van alledag.
Mijn dag.
Ik kom weer wat in de wereld.
Nog steeds hoestend, proestend, snotterend en doof, maar toch.
Heerlijk om me eindelijk niet meer zo lamlendig en brak te voelen.
Ik voel me net een kuiken dat uit het ui ei kruipt en de wereld mag gaan ontdekken.
Maar dan wel á la Garfield...
Nog een vijftal weken te gaan en dan is het jaar rond voor wat betreft Beelden van de ziel.
Mijn nieuwe TSJ ligt al enige tijd klaar.
Wat voor bestemming het gaat krijgen voor 2010?, daar ben ik nog niet uit.
Het doel maakt zich wel kenbaar als het er klaar voor is.
Dat weet ik zeker...
Mistig was het hier vandaag, het zat potdicht.
Een ondoorschijnbare sluier bedekte elk uitzicht.
Ik hou van zulke dagen, ze zijn er veel te weinig.
Het is wonderlijk en mysterieus om in een wereld rond te lopen waar je zicht zeer beperkt is, waardoor alle zintuigen verscherpt lijken te zijn. Geen sterveling die mijn pad kruiste, het hele gebied voor mij en mijn rakkers alleen. Geen mooie herfsttinten, geen ander geluid dan van niet-zichtbare vluchten ganzen boven mijn hoofd. Momenten van pure en diepe stilte, sacrale stilte.
Het was heilzaam... ik kon maar niet vertrekken.
Zo'n dikke deken maakt wel dat je het moet doen met wat er is. En juist in die beperking kom je de mooiste dingen tegen...
De wereld op slot... wat mij betreft wordt de sleutel verstopt op zondagen als deze...
De eerste 'verjaardag' van de sterfdag van mijn moeder.
Een jaar van alle eerste belangrijke dagen zonder haar.
Een jaar van veel terugkijken en terugdenken.
Mijn eerste jaar als 'weeskind'...
'I hold it true, whate'er befall;
I feel it, when I sorrow most;
'Tis better to have loved and lost
Than never to have loved at all.'
Alfred Lord Tennyson
En dan krijg je van een lieve vriendin zomaar een vreselijk lief cadeautje...
Dank je wel, meis!!
Laatste reacties